اگر عضو هستی ,وارد شو :

ورود به حساب کاربری

امروز پنج شنبه ۱۴ام آذر ۱۳۹۸ است . خوش آمدید
سه‌شنبه 3rd دسامبر 2019
دریا واسه کشتی هایِ بی سرنشین جا نداره
پس من چرا غرق بودم ؟ تهران که دریا نداره
این گوشه از شهر امنه ، من سعی کردم نمیرم
انقدر نمیرم که آخر ، این گوشه پهلو بگیرم
تو سال ها سرنشین ِ این گوشه از شهر بودی
اما با من که همیشه همسایتم قهر بودی
آرامش قبل طوفان ، ابروی اون روی ماهه
اخمت به من گفت هر شب ، طوفان سختی تو راهه
چند روز، چند سال، چند قرن، از ردپامون گذشته
قلبم به عمر یه تاریخ از این خیابون گذشته
قلبم مث گوش ماهی با موج موهات رفیقه
عشق من این تنگ کوچیک ، کوچیکه اما عمیقه
دریا واسه کشتی هایِ بی سرنشین جا نداره
پس من چرا غرق بودم ؟ تهران که دریا نداره
هر جا پی ت رفته بودم ، دلتنگ برگشته بودم
آشفته و خسته انگار ، از جنگ برگشته بودم
من خوب بودم تا این شهر ، با خشک سالیش بدم کرد
خوب شد ، خدا رحم کرد و عشق تو دریا زدم کرد
دریا واسه کشتی هایِ بی سرنشین جا نداره
پس من چرا غرق بودم ؟ تهران که دریا نداره

دیدگاه ها

برای ارسال نظر بایستی وارد حساب کاربریتان شوید یا عضو سایت شوید.
به لیست علاقه مندی اضافه شد